Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

Ιερά Μονή Παλιουρής Ζίτσας, Ηπειρος.

πηγή φωτογραφίας: stone-trad.eu

Βρίσκεται στην Τοπική Κοινότητα Παλιουρής του Δήμου Ζίτσας Ιωαννίνων και προς τη βόρεια πλευρά του λόφου και αφιερωμένο στο Γενέσιο της Θεοτόκου και οφείλει την ονομασία της στο φυτό παλιούρι, το οποίο υπήρχε παντού στη γύρω περιοχή.


πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr
Σύμφωνα με την παράδοση η Μονή της Παλιουρής κτίστηκε κατά το 1688 με 1690 από τον Παπαναστάσιο Αλεξίου με καταγωγή από την περιοχή της Ζίτσας. 

Στην ίδια ακριβώς θέση, όμως, παλαιότερα υπήρχε κάποιος χριστιανικός ναός που είχε ιδρύσει κατά το 1373 ο Θωμάς Πρελιούμποβιτς, ένας Σέρβος δεσπότης των Ιωαννίνων, που όμως κατά τον 17ο αιώνα ήταν ήδη ερειπωμένος. 

Η μονή απέκτησε σημαντικό πλούτο και αρκετά μεγάλη κτηματική περιουσία, και σύμφωνα με την παράδοση φιλοξενούσε σημαντικό κρυφό σχολείο για την ευρύτερη περιοχή της Ζίτσας.

πηγή φωτογραφίας: cultroutes-apps.eu
πηγή φωτογραφίας: cultroutes-apps.eu

πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr
Η μονή Καταστράφηκε από τον Αλή Πασά το 1782 και ανοικοδομήθηκε το 1784  με έξοδα κάποιας Αγγελικής από την Ζίτσα, ενώ το 1796 ανακαινίσθηκε εκ νέου. 

Καταστράφηκε και πάλι το 1820 από οθωμανικά στρατεύματα και τότε οι μοναχοί της υποχρεώθηκαν να την εγκαταλείψουν αλλά το 1825 λειτούργησε και πάλι, με ένα ειδικό διάταγμα του τότε διοικητή των Ιωαννίνων, Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή.

Το συγκρότημα περιβάλλεται από ψηλό περίβολο που σχηματίζει ορθογώνια αυλή με δέντρα, στο κέντρο της οποίας βρίσκεται το καθολικό, περιτριγυρισμένο από κελλιά και βοηθητικούς χώρους.

πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr

πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr
Ο ναός ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής με τρούλο και η στέγη του είναι θολωτή, με δώδεκα ισομεγέθεις θόλους διαταγμένους σε τρεις σειρές, που στηρίζονται σε δύο κιονοστοιχίες με τρεις κίονες η καθεμία. 

Το εσωτερικό του είναι πλούσια διακοσμημένο με αγιογραφίες του 1833, έργα λαϊκής τεχνοτροπίας που υπογράφουν οι γνωστοί ζωγράφοι από τα Ιωάννινα Θεοδόσιος και ο γιος του Κωνσταντίνος.

Η δυτική πλευρά, που κατέρρευσε το 1816 και ανοκοδομήθηκε, δεν είναι αγιογραφημένη, ενώ η παράσταση του Χριστού στη βόρεια πλευρά είναι έργο του ζωγράφου Διονύσιου Ζούκη από τους Καλαρρύτες. 


πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr
Στο εσωτερικό του ναού διατηρείται το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο, καθώς και φορητές εικόνες του 1678, έργο του Εμμανουήλ Τζάνε, και του 18ου αιώνα.

Το μοναστήρι διέθετε μεγάλη περιουσία που προερχόταν τόσο από δωρεές και αγορές όσο και από χωράφια ποτιστικά και ξερικά καθώς και από αμπέλια, λειβάδια και ζώα μικρά και μεγάλα που κατείχε. Το μεγαλύτερο μέρος της κτηματικής περιουσίας της μονής απαλλοτριώθηκε το 1923 με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας.

Η Μονή βρίσκετε στο 30ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Ιωαννίνων – Ηγουμενίτσας και η πρόσβαση στο μοναστήρι είναι εύκολη, αφού ο δρόμος που οδηγεί σε αυτό είναι ασφαλτοστρωμένος σε όλο το μήκος του περίπου 400 μέτρα.

Η μονή είναι ανδρική με ηγούμενο τον αρχιμανδρίτη Αθανάσιο Σουσόπουλο και πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου.


Τηλέφωνο Μονής : (+30) 26580 61464