Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

ΟΙ ΚΑΡΕΣ ΤΩΝ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ, ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ.

πηγή φωτογραφίας: leipsanothiki.blogspot.gr

Φυλάσσονται στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας στα Βασιλικά της Θεσσαλονίκης.


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποδίδουμε στα Αγία λείψανα τιμή και ευλαβική προσκύνηση, η όποια όμως δεν αποτελεί λατρευτική προσκύνηση η λατρεία. Τούτο γιατί κανείς ποτέ ορθόδοξος χριστιανός δεν ταύτισε στη σκέψη του τα τίμια λείψανα με «θεούς». Μακαριστός π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ (ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ).

πηγή φωτογραφίας: www.saint.gr
Ο Νεομάρτυρας Ιάκωβος γεννήθηκε στον οικισμό Βοεβονδάδες περί τα μέσα του 15ου αιώνα με το όνομα Ιωάννης ενώ συχνά, εμφανίζεται και με το προσωνύμιο εκ Καστορίας ή Καστοριανός. 

Οι Βοενβοδάδες σύμφωνα με την περιγραφή στο Συναξάριο του Αγίου πρέπει να βρισκόταν στην περιοχή της Μοσχόπολης, που σήμερα ανήκει στην Αλβανία, όμως τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας ανήκε στην ευμεγέθη Μητρόπολη Καστοριάς, και μάλιστα στους πρόποδες του όρους Οστροβίτσα. 

Ο Ιωάννης δεν πήγε σχολείο, καθώς από μικρός βοσκούσε τα ζώα της οικογένειάς του και πλούτισε σύντομα. 

Ο αδερφός του τον κατηγόρησε στους Τούρκους ότι πλούτισε λόγω εύρεσης ενός θησαυρού και έτσι αναγκάστηκε να μετοικήσει στην Πόλη, εμπορευόμενος πρόβατα. 

Ήταν τέτοια μάλιστα η φήμη και ο πλούτος του ώστε κάποια στιγμή γνωρίστηκε μάλιστα με τον Άγιο Πατριάρχη Νήφωνα, που συνετέλεσε τα μέγιστα στην μεταστροφή του προς τα Θεία. 

Οι κάρες των τριών Οσιομαρτύρων: Ιακώβου του Γέροντα,
Ιακώβου του Διακόνου και Διονυσίου του Μοναχού.

πηγή φωτογραφίας:
 leipsanothiki.blogspot.gr
Μοίρασε την περιουσία του συνόλου 600.000 γροσίων και μετέβη στο Άγιο. Στη μονή Δοχειαρείου έγινε μοναχός Ιάκωβος και παρέμεινε τρία χρόνια, μέχρι την αναχώρησή του προς τη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου Ιβήρων και τον γέροντα Ιγνάτιο. Μετά τον θάνατο του γέροντα απέκτησε υποτακτικούς τους μοναχούς Μαρκιανό και Θεωνά, τον μετέπειτα Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης. 

Από εκεί επιζητώντας τον ησυχασμό μεταφέρθηκε μαζί με 6 μαθητές του για κάποιο διάστημα σε μια σκήτη στο όρος του Άθωνα. Την Άνοιξη του 1518 ο Άγιος Ιάκωβος και η συνοδεία του αναχώρησαν από το Όρος και πορεύθηκαν προς την Αιτωλία, μέσω της Θεσσαλονίκης και των Μετεώρων, βρίσκοντας ανάπαυση στη Μονή Τιμίου Προδρόμου του χωριού Ανάληψη (Δερβέκιστα). Η φήμη του Ιακώβου είχε περάσει τα όρια της Αιτωλίας και έφτασε στα αυτιά του Μητροπολίτη Άρτας Ακάκιου, ο οποίος αρχικά καλοδέχτηκε τους νέους μοναχούς. 

Η Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου στο Άγιον Όρος,
την οποία ίδρυσε ο όσιος Ιάκωβος ο εκ Καστορίας.

πηγή φωτογραφίας:
 fos-kastoria.blogspot.gr
Σε σύντομο όμως διάστημα φθονούντες μοναχοί τον συκοφάντησαν με ψευδείς κατηγορίες και ο Ακάκιος τον παρέδωσε στον τούρκο μπέη των Τρικάλων μαζί με δύο μαθητές του. Φυλακίστηκαν 40 μέρες ως επαναστάτες στα Τρίκαλα και μεταφέρθηκαν στην Ανδριανούπολη και το Διδυμότειχο, όπου βρισκόταν ο Σουλτάνος Σελήμ Α’ (1470 - 1520).

Υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια και τελικά απαγχονίστηκαν στις 1 Νοεμβρίου 1519 στην Ανδριανούπολη. Ο Άγιος Ιάκωβος μάλιστα αναφέρεται ότι κρεμάστηκε ενώ ήταν ήδη νεκρός. Ενταφιάστηκαν στο Αρβανιτοχώρι, έξω από την Ανδριανούπολη, και μεταφέρθηκαν μετά από τρία έτη στη Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους και τη Μονή Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας στη Θεσσαλονίκη από μοναχούς μαθητές του Ιακώβου ενώ τον βίο του συνέγραψε ο σύγχρονός του ρήτορας Θεοφάνης ο Θεσσαλονικεύς.

Άγιοι Οσιομάρτυρες Ιάκωβος ο Διάκονος και Διονύσιος ο Μοναχός ( - 1519).

Οι Οσιομάρτυρες Ιάκωβος ο Διάκονος και Διονύσιος ο Μοναχός ήταν μαθητές και ακόλουθοι του Αγίου Νεομάρτυρα Ιακώβου εκ Καστορίας. Δεν γνωρίζουμε ούτε την καταγωγή τους, ούτε την ηλικία τους, καθώς σε καμία πηγή δε γίνεται λόγος, παρά αναφέρονται μόνο τα ονόματα και η ιδιότητά τους. Μιλάμε σαφώς για άτομα νεότερης ηλικίας από τον γέροντα, όπως εξάλλου αποδίδονται και σε εικόνες, ο ένας να κρατά ένα μοναστήρι (προφανώς της Δερβέκιστας) και ο άλλος ένα σταυρό. Μόναζαν στο μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου της Αιτωλίας και ακολούθησαν τον γέροντά τους στη φυλακή, τα βασανιστήρια και την αγχόνη. 

Δεν γνωρίζουμε αν ήταν υποτακτικοί του ήδη από το Άγιο Όρος, που μοιάζει και το πιθανότερο. Πάντως, κατά την περιγραφή του μαρτυρίου τους αναφέρεται πως ο Διάκονος Ιάκωβος ήταν ιδιαίτερα όμορφος στην όψη και ότι κρεμάστηκε εκ δεξιών του Αγίου Ιακώβου, ενώ ο Διονύσιος εξ αριστερών. Ήταν και οι δύο ζωντανοί τη στιγμή της θανάτωσης, σε αντίθεση με τον γέροντα.

Συνεορτάζουν με τον Οσιο Ιάκωβο τον Γέροντα στις 1 Νοεμβρίου.