Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΡΕΥΜΑΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑΣ.


Φυλάσσεται στον παλαιοχριστιανικό ναό της Αχειροποιήτου,  στην Θεσσαλονίκη. 



Η εικόνα όπως την έφεραν από την Ραιδεστό το 1922 οι πρόσφυγες
πηγή:panagia-ierosolymitissa.blogspot.gr
Η ασημοκαλυμμένη σήμερα, ιστορική φορητή εικόνα ήταν το παλλάδιο των Θρακιωτών και τιμούνταν ιδιαίτερα από όλους τους Θρακιώτες στην Ραιδεστό της Ανατολικής Θράκης, με εξαιρετικές τιμές καθώς και με λαμπρό πανηγύρι τη Δευτέρα της εβδομάδας της Διακαινησίμου, δηλαδή τη Δευτέρα μετά την Κυριακή του Θωμά.

Η εικόνα είναι του τύπου της Παναγίας Βρεφοκρατούσας και η τεχνοτροπία της δεν ακολουθεί καμμία συγκεκριμένη σχολή, είναι λαικής τέχνης ενώ μετά την συντήρησή της το 1990, αποκαλύφθηκε ότι είναι μία αμφίπλευρη εικόνα και στην πίσω πλευρά από την αργυροστόλιστη πρόσοψή της με την Παναγία, που χρονολογείται το 17ο αιώνα, υπάρχει και δεύτερη αγιογραφία με τη Σταύρωση που χρονολογείται το 15ο αιώνα.

Σύμφωνα με την παράδοση πήρε το όνομα "Ρευματοκρατόρισσα"  από ένα συγκλονιστικό θαύμα.

Ενας πολύ ορμητικός χείμαρρος μετατράπηκε σε ποτάμι και απειλούσε να καταστρέψει την Ραιδεστό και το ναό της Παναγίας, μετά απο παρακλήσεις και λιτανεία της Εικόνας ο χείμαρρος άλλαξε κατεύθυνση, η πόλη σώθηκε όπως και ο ναός και αυτό αποδόθηκε σε θαυματουργό παρέμβαση της Εικόνας της Παναγίας.

Η πίσω πλευρά της αμφιπρόσωπης εικόνας απεικονίζει
την Σταύρωση του Χριστού, όπως φαίνεται σήμερα
μετά τον καθαρισμό της εικόνας 1986 - 1990.
πηγή:voreasmagazin.blogspot.gr
Σε ένα δεύτερο θαύμα αναφέρεται η θεραπεία ενός τυφλού Αυστριακού άρχοντος, ο οποίος μεταβαίνοντας στην Κωνσταντινούπολη προς θεραπεία του, παραπλέοντας τη Ραιδεστό, είδε στην αρχή μία φλόγα και μετά την Παναγία, η οποία τον προέτρεψε να μεταβεί στον τόπο, όπου έβλεπε τη φλόγα, να προσκυνήσει την Εικόνα Της και να νιφθεί στο αγίασμα, όπως και έκανε και αποκαταστάθηκε πλήρως η όρασή του. Αφού ευχαρίστησε και δόξασε την Παναγία, όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, έστειλε χρήματα, με τα οποία κτίσθηκε μεγαλύτερος Ναός, ο οπίος σώζονταν μέχρι το 1894, όταν κατεδαφίσθηκε και αυτός για να ανεγερθεί ακόμη μεγαλύτερος Ναός. Σε αυτόν οι Ραιδεστηνοί τιμούσαν την Θεοτόκο και τελούσαν ανάμνηση των θαυμάτων Της, μέχρι το 1922, όταν οι Έλληνες αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την Ανατολική Θράκη.

Το 1922 οι Ραιδεστηνοί με επικεφαλής τον ποιμενάρχη τους, Άγιο Γρηγόριο Καλλίδη, μητροπολίτη Ηρακλείας και Ραιδεστού (και πρώην Θεσσαλονίκης που αγιοποιήθηκε το 2003), ο οποίος ευλαβούνταν ιδιαίτερα την Εικόνα αυτή της Παναγίας, την μετέφεραν στην Θεσσαλονίκη.

Την εικόνα, που ήτανε η Πολιούχος της Ραιδεστού, οι Θρακιώτες πρόσφυγες την εναπόθεσαν στην παλαιοχριστιανική εκκλησία της Αχειροποιήτου, που μέσα εκεί έστησαν και το πρώτο προσφυγικό σπιτικό τους πολλές οικογένειες όταν έφτασαν στη Θεσσαλονίκη.

Πολλοί πρόσφυγες με τον ερχομό τους το 1922
εγκαταστάθηκαν μέσα στην εκκλησία της Αχειροποιήτου
μαζί με τα κειμήλια που έφεραν.
πηγή:  tetysolou.wordpress.com
Την εικόνα της Παναγίας τιμούν και σήμερα οι απόγονοι των Θρακιωτών στην Αχειροποίητο και στην λειτουργία και την πανθρακική δοξολογία οι Ραιδεστινοί και άλλοι Ανατολικοθρακιώτες γιορτάζουν με λαμπρότητα τη μνήμη της.

Ο Θεσσαλονικιός λογοτέχνης Γιώργος Ιωάννου (1927 – 1985), με καταγωγή από την Ραιδεστό της Ανατολικής Θράκης, γράφει για τη θρακιώτικη εικόνα στο αφήγημά του «Παναγία η Ρευματοκρατόρισσα», στη συλλογή διηγημάτων του «Η σαρκοφάγος»: «Τη Ρευματοκρατόρισσα τη φέραν οι παπούληδές μας από μια πολιτεία της Προποντίδας. Την άρπαξαν μια Κυριακή πρωί και φύγαν πάνω στ’ άλογα. Ο δεσπότης δεν πρόλαβε να βγάλει τα άμφιά του, σαν ήρθε η είδηση πως έφτασαν οι τσέτες. Πρόσταξε μοναχά τον κόσμο να πάρει τα βουνά. Κρύφτηκαν σ’ ένα σπήλαιο βαθύ και γλίτωσαν. Ήταν έμπειροι σ’ αυτά και από καιρό για όλα προετοιμασμένοι. Σε δυο τρεις μέρες, τραβώντας συνεχώς κατά τα δυτικά, έφτασαν στον Έβρο και διάβηκαν σα λιτανεία το ρεύμα. Η Ρευματοκρατόρισσα συγκράτησε και πάλι το πολύ νερό… Την έφεραν τελικά στην Αχειροποίητο, όπου στρίμωξαν τους πρόσφυγες και την τοποθέτησαν στη θέση του ιερού… Εκτός από την εικόνα της Παναγίας Ρευματοκρατόρισσας, σχεδόν τίποτα άλλο δεν απομένει από κείνη τη γενιά. Όσο την κοιτάζω τόσο θαρρώ πως βλέπω στο πρόσωπό της τη γιαγιά μου. Έτσι θα ήταν, βέβαια, και η προγιαγιά μου. Οι άνθρωποι μοιάζουν στις δικές τους περιοχές. Είναι νέα όμως η εικόνα και όμορφη και στο δέρμα κεραμιδιά, σαν να βουτήχτηκε, πράγμα διόλου απίθανο, σε αιμάτινο ποτάμι…».

Η Σύναξη της Παναγίας Ρευματικρατόρισσας ή Ρευματοκράτειρας τιμάται την Δευτέρα μετά την Κυριακή του Θωμά.