Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2019

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ.



Η εκκλησία της Παναγίας της Φανερωμένης βρίσκεται στο 1ο χιλιόμετρο του δρόμου από την Αίγινα προς την Αγία Μαρίνα (οδός Φανερωμένης) και σήμερα αποτελεί μετόχι της Παναγίας Χρυσολεόντισσας.

Η  κεντρική είσοδος στον χώρο της εκκλησίας
Βρίσκεται μέσα σε μία κατακόμβη που χρονολογείται τον 13ο αιώνα και απαρτίζεται στην ουσία, από τρεις διαφορετικές εκκλησίες. 
Η κεντρική, η εξωτερική εκκλησία η οποία δεν λειτούργησε ποτέ και δύο μικρότερα εκκλησάκια υπογείως στη λεγόμενη «κατακόμβη», αφιερωμένα το ένα στην Αιγινήτισσα  Αγία Αθανασία και το άλλο στην Παναγία, την Φανερωμένη που είναι το σημείο εύρεσης της Θαυματουργής εικόνας.

Η παράδοση αναφέρει διάφορες εκδοχές  για την εύρεση της εικόνας που είναι του τύπου της Δεομένης και χρονολογείται τον 17ο αιώνα, μία αναφέρει ότι η εικόνα βρέθηκε επειδή ένα άλογο παραπάτησε και έπεσε σε έναν λάκκο που  οδηγούσε στη σπηλιά όπου υπήρχε η εικόνα. 


Η είσοδος στην κατακόμβη
Μία άλλη αναφέρει ότι ένας μοναχός είδε στον ύπνο του την Παναγία που του υπέδειξε το μέρος που βρισκόταν η εικόνα, ενώ μια  τρίτη έχει να κάνει με έναν γεωργό που οργώνοντας το χωράφι, είδε στο συγκεκριμένο σημείο να βγαίνει φως. 

Τέλος μία άλλη παράδοση αναφέρει πως η Παναγία έσβηνε το καντήλι της και φανερωνόταν στη γερόντισσα που υπηρετούσε επί χρόνια εκεί ως νεωκόρος να πάει να το ανάψει. 

Άγνωστη επίσης παραμένει και η πτυχή εκείνη της ιστορίας που συνδέει το χώρο της Φανερωμένης με τα νεότερα χρόνια της Ελληνικής Ιστορίας. 

Η διώροφη κατοικία που υπάρχει μέσα στο χώρο, της Φανερωμένης, σύμφωνα με την ιστορικό Γωγώ Κουλικούρδη, είναι από τις παλαιότερες της Αίγινας και χρησιμοποιείτο ως κατοικία του επισκόπου Αιγίνης Σαμουήλ.


Η εκκλησία στην κατακόμβη που είναι αφιερωμένη
στην Αγία Αθανασία την Αιγινήτισσσα
Στο χώρο επίσης φιλοξενήθηκαν και παιδιά που απελευθερώθηκαν από την Αλεξάνδρεια, έως να τελειώσει το Ορφανοτροφείο.

Ακόμη ώς το 1828 ήταν και αποθήκη εφοδίων, που έστελνε για τον αγώνα η Φιλελληνική επιτροπή. 

Στα 1829 με 1830 ο ιερομόναχος Παρθένιος Παντελάκης  Οικονόμου – Λογιωτατίδης ή σύμφωνα με άλλους ο Άνθιμος Γεωργάκης Οικονόμου Λογιωτατίδης είδε στον ύπνο του μία γυναίκα.

Αυτή τον καθοδήγησε να σκάψει σε ένα σημείο στο πατρογονικό του χωράφι, αυτός έσκαψε και ανακάλυψε μια υπόγεια διπλή εκκλησία αλλά και μία σπηλιά που εκεί βρήκε την εικόνα της Παναγίας που από τότε ονομάστηκε «Φανερωμένη».


Η εκκλησία στην Κατακόμβη που είναι αφιερωμένη
στην Παναγία Φανερωμένη
Ο χώρος με έξοδα του Παρθενίου καθαρίστηκε και άρχισε να λειτουργείται ενώ η παράδοση αναφέρει ότι ο Σπυρίδων Λογιωτατίδης μετά την εύρεση της εικόνας, άρχισε να κτίζει με δικά του έξοδα μια μεγαλύτερη εκκλησία πάνω από την υπόγεια. 

Στις 28 Νοεμβρίου του 1848 ταξιδεύοντας, όμως, προς Πειραιά πνίγηκε με το καΐκι που τον μετέφερε, το έργο έμεινε μισοτελειωμένο και ο πατέρας του Γεωργάκης Λογιωτατίδης χάρισε το κτήμα μαζί με την εκκλησία, στη Παναγία Χρυσολεόντισσα ενώ μία άλλη εκδοχή θέλει να μην έχει ολοκληρωθεί το κτίσιμο της εκκλησίας, από φόβο μήπως υποχωρήσει το έδαφος από το βάρος και καταστραφεί ο υπόγειος ναός.

Η Φανερωμένη παραμένει σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα προσκυνήματα της Αίγινας, όπου κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου συγκεντρώνει εκατοντάδες προσκυνητών.


Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2019

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΚΡΥΜΑΛΛΗΣ.


Φυλάσσεται στην ομώνυμη Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μακρυμάλλης στα Ψαχνά της Εύβοιας.


Το προσκυνητάρι της θαυματουργής εικόνας
της Παναγίας Μακρυμάλλης
Η Ιερή Μονή Μακρυμάλλης Παναγίας Θεοτόκου, βρίσκεται 7 χιλιόμετρα βόρεια από τα Ψαχνά Ευβοίας, κοντά στον οικισμό της Μακρυμάλλης σε υψόμετρο 290 μέτρων και απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα απο την Χαλκίδα. 

Λόγω των πολλών καταστροφών που υπέστη από διαφόρους κατακτητές, δεν έχουν σωθεί γραπτές μαρτυρίες για τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της για αυτό και όσα γνωρίζουμε για εκείνη την περίοδο είναι μόνο μέσω των προφορικών παραδόσεων.

Σχετικά με το όνομα την μονής υπάρχουν αρκετές εκδοχές, σύμφωνα με μία από αυτές, Μακρυμάλλης λεγόταν ο πρώτος της Ηγούμενος, ενώ σύμφωνα με μια άλλη, η ονομασία προερχόταν από μια εικόνα της Παναγίας όπου εικονιζόταν με μακριά μαλλιά, άλλωστε στα αρχεία της μονής αναφέρεται ότι τα ιερά σκεύη ανήκουν στην «Παναγία τη Μακρυμάλλισσα». 

Η επικρατέστερη όμως εκδοχή για την ονομασία της Μονής, μιλάει για δύο αδέλφια τσοπάνηδες της περιοχής που κάθε βράδυ έβλεπαν ένα υπέρλαμπρο φως πίσω από ένα βράχο, και απέναντι από τις στάνες τους. 

Όταν πήγαν εκεί απορημένοι να δούνε τι συμβαίνει, βρήκανε την μικροσκοπική εικόνα της Παναγίας και στην αρχή έχτισαν ένα πρόχειρο προσκυνητάρι στις καλύβες τους, ενώ αργότερα απαρνήθηκαν τα εγκόσμια, έγιναν μοναχοί και έχτισαν την μονή γύρω στον 12ο αιώνα και η μονή πήρε το όνομά της επειδή τα αδέρφια αυτά είχαν μακριά μαλλιά.