Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΣΤΡΕΙΔΑ, ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΝΙΚΗΤΑ.

πηγή

Φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου όρους, της οποίας είναι Προστάτης.

Η σχισμή 8 εκατοστών στο μέτωπο του Αγίου Νικολάου
δημιουργήθηκε  όταν οι μοναχοί ξεκόλλησαν το όστρακο
και έτρεξε αίμα το οποίο φαίνεται ακόμη και σήμερα.

Στο μέτωπο του αγίου Νικολάου υπάρχει κάθετα μία σχισμή οκτώ εκατοστών, πάνω στην οποία  είχε κολλήσει ένα μεγάλο «όστρακο» κατά το χρονικό εκείνο διάστημα, πού η εικόνα είχε μείνει στο βυθό της θάλασσας πρίν την ψαρέψουν μοναχοί - ψαράδες της Μονής και έτσι η εικόνα αυτή του Αγίου έλαβε την προσωνύμιο: «Αγιος Νικόλαος ο Στρειδάς ή Αστρειδάς».

Η παράδοση αναφέρει ότι «εξήχθη εκ τής θάλασσας, υπό τών αλιέων τής Μονής κατά τούς χρόνους τής ανιδρύσεως αυτής», και την ανέσυραν κατά τύχη  με τα δίχτυα τους αφού αυτά πιάστηκαν επάνω στο όστρακο.

Το όστρακο αυτό ήτανε κολλημένο επάνω στο μέτωπο του αγίου Νικολάου, στην εικόνα και όταν  προσπάθησαν πολύ προσεχτικά οι μοναχοί να το αποκολλήσουν μόλις το έκαναν αυτό, στο μέτωπο του αγίου έτρεξε αίμα και αυτό φαίνεται θαυματουργικά ακόμη μέχρι και σήμερα κάτι που βεβαιώνει έτσι το θαύμα της ανεύρεσης της εικόνας του Αγίου Νικολάου.

Η Ιερά Μονή Σταυρονικήτα
πηγή

Στο μέρος όπου τοποθετήθηκε η Εικόνα του Αγίου Νικολάου, όταν την βγάλανε οι μοναχοί  από  την θάλασσα, έρευσε με θαυματουργό τρόπο, γλυκό  νερό με το αγίασμα αυτό να βρίσκεται ακόμη και σήμερα στο βάθος του Αρσανά της Μονής  Σταυρονικήτα, κάτι που δεν είναι γνωστό σε πολλούς.

Εξ' αιτίας αυτού του θαύματος ο πατριάρχης Ιερεμίας όρισε, να εορτάζει και να τιμάται η Μονή επ' ονόματι του αγίου Νικολάου. 

Το δέ όστρακο αυτό, διατηρήθηκε σαν ιερότατο κειμήλιο με το μισό να βρίσκεται στην Μονή και το άλλο μισό το έκαναν, σύμφωνα με την παράδοση, εγκόλπιο - δώρο στον πατριάρχη Ιώβ τής Ρωσίας. 

Τό πιο πιθανό είναι η εικόνα να ρίχτηκε στο βυθό από τούς Καταλανούς πειρατές μετά από μία επιδρομή στην περιοχή το 1306 και αυτό επιβεβαιώνεται και από την χρονολόγησή της στα τέλη περίπου του 13ου αιώνα ενώ ανελκύστηκε από ψαράδες - μοναχούς της Μονής το 1589, επί πατριαρχίας Ιερεμίου Β΄, έτσι η εξαιρετικής τέχνης ψηφιδωτή αυτή εικόνα του Αγίου Νικολάου έμεινε ανέπαφη στον βυθό της περιοχής του Αγίου όρους για 283 ολόκληρα χρόνια. 

Η Μονή Σταυρονικήτα είναι 15η στην τάξη των Αγιορείτικων μονών με την ιστορία της να αρχίζει τον 10ο αιώνα, είναι ελληνική, κοινοβιακή από το 1968 και εορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου του Αγίου Νικολάου. 

Aρχιμανδρίτου Νίκων Κουτσίδη, Ο άγιος Νικόλαος ο θαυματουργός, Εκδόσεις Παπαδημητρίου, 1998, σελίδες 82 - 83.

ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ.

Αποθησαυρίζεται στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποδίδουμε στα Αγία λείψανα τιμή και ευλαβική προσκύνηση, η όποια όμως δεν αποτελεί λατρευτική προσκύνηση η λατρεία. Τούτο γιατί κανείς ποτέ ορθόδοξος χριστιανός δεν ταύτισε στη σκέψη του τα τίμια λείψανα με «θεούς». Μακαριστός π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ (ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ).

Η Θαυματουργή εικόνα “Της Μονής Μπράτσκυ του Κιέβου”
Φυλάσσεται στον Ναό των Αγίων Μπόρις και Γκλεμπ, όπου
εμφανίστηκε θαυματουργικά το 1654.
πηγή

Αν και δεν αναφέρεται σε κανένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης, η Αγία Άννα κατέχει περίοπτη θέση στην ευσέβεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Οι όποιες πληροφορίες για την Άννα αντλούνται από τα Απόκρυφα Ευαγγέλια, ιδίως το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου και το Περί Νηπιότητας του Σωτήρος.

Το όνομά της είναι ο εξελληνισμένος τύπος της εβραϊκής λέξης «Hannah», που σημαίνει εύνοια, χάρη. 

Ο πατέρας της, που ήταν ιερέας, ονομαζόταν Ματθάν και ιεράτευε την εποχή της βασιλείας της Κλεοπάτρας, τη δε μητέρα της, την έλεγαν Μαρία.

Η Άννα είχε δύο αδελφές, την ομώνυμη με τη μητέρα της Μαρία και τη Σοβήν. 

Η μεν Μαρία, που παντρεύτηκε στην Βηθλεέμ, είχε κόρη τη Σαλώμη την μαία, η δε Σοβή, που παντρεύτηκε και αυτή στην Βηθλεέμ, είχε κόρη την Ελισάβετ, την μητέρα του Ιωάννη του Βαπτιστή ενώ σύμφωνα με το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, η Άννα ήταν σύζυγος του Ιωακείμ και καταγόταν από τη φυλή του Λευί. 

Η αγία Άννα γαλακτοτροφούσα τη Θεοτόκο.
Τοιχογραφία στο ναό Αγίου Στεφάνου Καστοριάς.
πηγή

Το ζευγάρι δεν είχε παιδιά και παρακαλούσε τον Θεό να του χαρίσει ένα. 

Το αίτημα τους δεν έμεινε αναπάντητο από τον Θεό, ο οποίος απέστειλε άγγελο να τους γνωστοποιήσει ότι όχι μόνο θα αποκτούσαν τέκνο, αλλά ότι αυτό θα γινόταν διάσημο σε όλο τον κόσμο: «λαληθήσεται το σπέρμα σου εν όλη τη οικουμένη».

Πράγματι, η γηραιά Άννα απέκτησε ένα κοριτσάκι «εξ επαγγελίας, αλλά και κατά τους νόμους της φύσεως», σύμφωνα με την Ορθόδοξη θεολογία και το ονόμασε Μαριάμ και ήταν προορισμένη να γίνει η μητέρα του Χριστού.

Αφού η Αγία Άννα απογαλάκτισε τη Θεοτόκο και την αφιέρωσε στο Θεό στην ηλικία των τριών ετών, αυτή πέρασε την υπόλοιπη ζωή της με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες προς τους φτωχούς και παρέδωσε ειρηνικά στο Θεό τη δίκαια ψυχή της, κληρονομώντας τα αιώνια αγαθά.

Κατά τον 5ο αιώνα η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου Ευδοξία ανήγειρε ναό προς τιμήν της στα Ιεροσόλυμα, όπου, κατά την παράδοση, γεννήθηκε η Άννα και το 550 ο Ιουστινιανός ίδρυσε επίσης έναν περικαλλή ναό στην Κωνσταντινούπολη προς τιμήν της Αγίας Άννας.

Η Αγία Άννα τιμάται και από τη Μουσουλμανική Θρησκεία, στο Κοράνι, η Άννα αναφέρεται ως σεβάσμια και πνευματική γυναίκα, μητέρα της Παναγίας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τρεις φορές την Αγία Άννα κατά τη διάρκεια του εορταστικού κύκλου: Στις 9 Δεκεμβρίου, τη Σύλληψή της, στις 25 Ιουλίου την Κοίμησή της και στις 9 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον σύζυγό της Ιωακείμ ενώ η Καθολική Εκκλησία τιμά την Αγία Άννα στις 26 Ιουλίου.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ 

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ (ΚΛΙΚ ΕΔΩ)

ΤΟ ΑΦΘΑΡΤΟ ΔΕΞΙ ΠΟΔΙ

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ (ΚΛΙΚ ΕΔΩ).

ΤΟ ΑΦΘΑΡΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ 

ΠΟΔΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ (ΚΛΙΚ ΕΔΩ).